Wat heeft een keukenmes met je vader te maken?

Ze was 47, marketeer, en moest steeds vaker spreken voor groepen. Dat vond zij doodeng, elke keer weer. Klamme handen, het zweet brak haar uit na mate de spreekbeurt dichter bij kwam. Een keer moest zij zelfs opstaan en naar buiten gaan omdat ze vreesde flauw te vallen. Aan de buitenkant was het niet te zien en ze klom telkens hoger op de carriere-ladder. Waardoor nog meer spreekbeurten!

Ze had bovendien ernstige migraineaanvallen drie keer per jaar, gekoppeld aan haar cyclus — overgeven, koud-warm-koud, een band om het hoofd, liever alleen, niet getroost worden. En de spreekangst bleef: niet gewoon zenuwachtig, maar een dieper patroon van "ik word ontmaskerd", "wat denken anderen over mij?" Geworteld in iets ouds — een vader die wegging, een kind dat concludeerde dat ze niet genoeg was. Hiervoor schreef ik een middel voor dat bij uitstek geschikt is voor anticipatieangst en de verlamming vóór een prestatie.

Drie weken later was de gevreesde kwartaalcrisis met hevige PMS uitgebleven. Ze droomde levendiger — een roltrap naar een plateau waarvan ze steeds weer af werd gegooid. In de homeopathie zijn zulke dromen een goed teken: het systeem begint te bewegen, oude patronen komen naar de oppervlakte.

Maar er was meer.

Wat haar al jaren bezighield, durfde ze aanvankelijk nauwelijks te zeggen: obsessieve gedachten die haar niet loslieten. Niet dat ze iemand kwaad wilde doen — integendeel. Maar de gedachten kwamen, ongewenst en verontrustend. Ze is een hoogintelligente vrouw, heeft 6 jaar therapie achter de rug en ook een aantal andere therapieën: stembevrijding, EMDR, etc.

Ze beschreef zich zelf als enorm druk in haar hoofd. En in feite voelde ze dat ze weinig contact had met zichzelf. De dromen die ze had waren vluchtig — flarden van familie, vrienden, collega's, een vakantiehuis, haar hond van vroeger. Alsof haar onderbewuste iets probeerde te zeggen maar steeds werd onderbroken.

Wat ik zag was een vrouw die groot was geworden zonder vader — hij had het gezin vroeg verlaten. Ze had geleerd zichzelf klein te houden, en had als kind een rijke fantasiewereld als tegenwicht voor een laag zelfbewustzijn. Die obsessieve gedachten over messen? In de homeopathie kennen we dit patroon — het zijn geen gevaarlijke gedachten, maar symbolen van controleverlies, van iets wat niet klopt maar niet benoemd kan worden.

Het tweede middel dat ik voor haar koos werkt vaak voor mensen die zichzelf wegcijferen, veel van zichzelf vragen maar weinig ruimte durven in te nemen. Vaak komen er obsessieve gedachtes langs, ondanks men rationeel in staat is om deze te analyseren.

Na inname en een consult 3 weken later waren de obsessieve gedachten vrijwel verdwenen. Zij stond verbaast want wat zij tot die tijd ook had geprobeerd, niets werkte. En dan, bijna terloops: "Ik ga trouwens eindelijk verhuizen!." Een nieuwe ruimte. Een nieuwe start. Niet toevallig, denk ik :)

-

Klachten staan zelden op zichzelf. Obsessieve gedachten, spreekangst, migraine en familiar trauma — het zijn niet vier losse problemen. Het is één verhaal, verteld door één lichaam. Klassieke homeopathie zoekt het middel dat bij dat hele verhaal past. Niet bij het symptoom alleen, maar bij de persoon erachter.

Ben je nieuwsgierig of homeopathie iets voor jou kan betekenen? Neem gerust contact op voor een gratis kennismakingsgesprek van 15 minuten.